DSLR و Compact و Prosumer
یکی از عوامل مهمی که در خرید دوربین دیجیتال می بایست مد نظر قرار گیرد پیکربندی فیزیکی آن است. عمده ترین تفاوت این سه نوع دوربین نحوه تابش نور بر روی سنسور در آنهاست. در زیر به برخی خصوصیات آنها می پردازیم.
|
|
|
|
دوربین های Digital Single Lens Reflex) DSLR) : از لحاظ شکل ظاهری بزرگ تر از دوربین های دیگر و دارای لنزهای قابل انفصال هستند. سازندگان دوربینهای گران قیمت بهترین لنزها و سنسورهای خود را در این نوع دوربین به کار می برند. دوربین DSLR به خاطر خصوصیاتی که دارد معمولاً انتخاب حرفه ای هاست. در این نوع دوربین بازتاب تصاویر مستقیماً بر روی سنسور تابیده نمی شود. نور وارد شده از لنز پس از بازتاب توسط یک آینه و منشور ۵ وجهی به منظره یاب پشت دوربین وارد می شود. این نوع دوربین اجازه پیش نمایش دقیقی از تصاویر و عمق میدان را در زمان نور دهی به کاربر می دهد. ولی آیا همه دوربین های DSLR از لحاظ کیفیت در یک سطح هستند؟ مسلماً خیر!
تفاوتهای این نوع دوربین ها:
کیفیت تصویر: کیفیت این دوربین ها به تناسب بزرگتر شدن سنسور بهتر خواهد شد. بنابراین در ISO بالا و سرعت شاتر بالا نویز کمتری را به نسبت معمول شاهد خواهیم بود.
سازگاری: قابلیت تعویض لنز و امکان اضافه کردن لوازم جانبی همانند فلش و فیلتر و … به اینگونه دوربین ها، جهانی از امکانات جدید را پیش روی کاربران قرار می دهد. در اینجا این کیفیت لنزهاست که کیفیت تصاویر دوربین های DSLR را متفاوت می سازد.
سرعت: سرعت راه اندازی دوربین، فوکوس و میزان تاخیر شاتر نیز تفاوت دیگر این دوربین هاست.
منظره یاب اپتیکال: نوع و کیفیت آینه به کار رفته در این نوع دوربین نقش مهمی در ایجاد تصویری شبیه تر به واقعیت اجرا می کند. محدوده ISO : گستره تنظیمات ISO، انعطاف پذیری بیشتری برای گرفتن عکس در شرایط متفاوت ایجاد خواهد کرد.
تنظیمات دستی: اساس کار دوربین های DSLR بر منبای کنترل دستی است. طراحان اینگونه دوربین ها فرض را بر این گذاشته اند که تمامی کاربران علاقمندند تنظیمات مخصوص به خود را داشته باشند و هنر عکاسی را با ترفندها و سرانگشتان خود نشان دهند. پس خلاقیت طراحی اینگونه دوربین ها بر این اساس نیز یکی دیگر از تفاوتهای میان آنهاست.
صفحه نمایش: در بسیاری از دوربین های DSLR تنها راه مشاهده قالب تصویر، منظره یاب اپتیکال است اما برخی کاربران LCD را ترجیح می دهند. بنابراین دیگر تفاوت موجود در این دوربین ها قابلیت استفاده از LCD به منظور نمایش زنده قاب تصویر است.
از دیگر تفاوتهای این دوربینها می توان به قیمت گران و سایز بزرگتر و وزن بیشتر آنها اشاره کرد که گزینه های قابل توجهی می باشند.
|
|
|
|
دوربین های Compact : این دوربین ها که به آنها ببین و بگیر (Point-and-shoot) نیز گفته می شود در یک نگاه کلی معمولاً کوچک و سبک هستند و لنز آنها به بدنه دوربین متصل بوده و قابل جدا شدن نیست، در درجه اول برای عملیات عکاسی ساده طراحی شده اند و معمولاً دارای سیستم های اتوماتیک برای تنظیم گزینه های نوردهی، فلش و دیگر عوامل عکس برداری هستند. این نوع دوربین معمولاً در میان افرادی که هدفشان عکاسی حرفه ای نیست و به دنبال ساده ترین روش برای ثبت لحظات و خاطرات خود هستند گزینه مناسبی است. بد نیست کمی در مورد مزایا و معایب این نوع دوربین ها نیز صحبت کنیم.
سایز و وزن: قرار دادن دوربین در جیب هنگامی که قصد بیرون رفتن دارید بدون اینکه به وزن یا سایز آن فکر کنید چه حسی به شما می دهد؟ وزن سبک و سایز کوچک این دوربین ها واقعاً ویژگی فوق العاده ایست و به کاربر این امکان را می دهد که لحظات را از دست ندهد و به قولی در شکار لحظه ها همیشه پیروز باشد.
حالت خودکار: تصاویر گرفته شده توسط این دوربین ها اصلا به پای دوربین های DSLR نمیرسد. اما در کل تصاویری که در حالت اتوماتیک (یا دیگر حالتهای پیش فرض) گرفته می شوند از کیفیت بسیار خوبی برخوردارند. احتمالاً تولید کنندگان این نوع دوربین ها بر این باورند که این حالت خودکار بیشتر مورد استفاده قرار می گیرد بنابراین تمرکز بیشتری بر روی آن داشته اند.
قیمت: عموماً این دوربین ها قیمت ارزان تری نسبت به دوربین های دیگر دارند. گرانقیمت ترین آنها باز هم قیمتی پایین تر از یک دوربین DSLR دارد.
قاب LCD : همانطور که در بالا ذکر شد بسیاری از کاربران دوربین های دیجیتال استفاده از نمایشگر LCD را ترجیح می دهند. دوربین های ببین و بگیر معمولاً با این قابلیت عرضه می شوند. برخی از این نمایشگرها متحرک هستند و این امکان را به کاربر می دهند که از زوایای مختلف و حتی از خودش عکس بگیرد.
بعضی معایب اینگونه دوربین ها به شرح ذیل است:
کیفیت تصویر: دوربین های Point-and-shoot معمولاً سنسورهای کوچکی دارند. این بدین معنی است که از کیفیت تصویر خوبی برخوردار نمی باشند. البته تولید کنندگان این دوربین ها در تلاش برای ایجاد تغییراتی در این خصوص می باشند ولی همچنان راه درازی تا رسیدن به دوربین های DSLR در پیش دارند.
محدوده ISO کوچک: رنج ISO در موقعیتهای مختلف عکاسی محدودیت ایجاد می کند و متاسفانه این محدودیت در این نوع دوربین ها وجود دارد.
سرعت پایین: کند بودن اینگونه دوربین ها علی الخصوص تاخیر شاتر آنها(فاصله میان فشردن شاتر و گرفته شدن عکس) زبانزد است. البته بهتر است در این مورد هیچگاه با دوربین های DSLR مقایسه نشوند.
اتکا به LCD : بسیاری از دوربین های Ponit-and-Shoot کاملاً به LCD خود وابسته هستند. هرچند بعضی افراد از استفاده از LCD دوربین لذت می برند برخی نیز استفاده از منظره یاب را ترجیح می دهند. برخی از ببین و بگیرها حاوی منظره یاب می باشند ولی زاویه دید آن آنقدر کوچک است که عملاً استفاده از آن غیر ممکن است. برخی دیگر نیز که کلاً فاقد این امکان می باشند.
عدم امکان ارتقاء: در حالی که این دوربین ها به علت قابل حمل بودنشان بسیار مورد استقبال هستند اما عدم تطبیق پذیری آنها با تکنولوژی های جدید از نقاط ضعف بسیار بارزشان است. امکان استفاده از لنزها و لوازم جانبی مختلف بر روی این دوربین ها امکان پذیر نیست.
دوربین های Prosumer: این دوربین ها در دسته بندی بین دوربین های DSLR و Point-and-Shoot قرار می گیرند. از لحاظ سایز تقریباً هم قد و قواره دوربین های DSLR هستند. در کیفیت نسبت به دوربین های Compact از کیفیت بالاتری برخوردارند ولی در استفاده، به راحتی آنها نیستند. در واقع به دوربین هایی که از نظر امکانات نسبت به دوربین های ببین بگیر بهتر هستند Prosumer گفته می شود. در مورد این موضوع که چه مدلی را می توان جزو این گروه انتخاب کرد نظرات متفاوتی وجود دارد و معمولا افراد مختلف نظرات متفاوتی دارند.
برخی اصطلاحات رایج: حالا که با انواع دوربین های دیجیتال آشنا شدید، وقت اش است با چند اصطلاح مهم دروبین های دیجیتال هم آشنا شوید. تا اگر خواستید دوربین تان را انتخاب کنید با اطلاعات کامل تری جلو بروید.
مگاپیکسل: سازندگان دوربین های دیجیتال معمولاً محصولات خود را بر اساس مگاپیکسل درجه بندی می کنند زیرا این معیار ساده ترین معیاری است که حتی برای افراد مبتدی نیز قابل درک است. معمولاً عموم مردم بر این باورند که مگاپیکسل بالاتر یعنی کیفیت بالاتر. مگاپیکسل نه تنها معیار خوبی برای انتخاب دوربین ها نیست بلکه تا حدودی بی ربط هم هست.
ISO : این اصطلاح که مخفف عبارت International Standards Organization می باشد در دوربین های آنالوگ نشان دهنده حساسیت فیلم در برابر نور بوده و با ارقام خاصی اندازه گیری می شد (احتمالاً آنها را بر روی فیلم ها دیده اید-۱۰۰،۲۰۰،۴۰۰،۸۰۰ و …). ایزوی کمتر نشان دهنده حساسیت کمتر فیلم و کاهش نویز در تصویر بود.
در عکاسی دیجیتال ISO ، حساسیت سنسور را نشان می دهد و همان اصول اعمال شده بر روی فیلم عکاسی در دوربین های آنالوگ در سنسورها نیز صادق است. ISO بالا معمولاً در نقاط تاریک استفاده می شود و با سرعت بالاتر شاتر و نویز بیشتری همراه است. دو عکس زیر را با هم مقایسه کنید. عکس سمت چپ با ایزوی ۱۰۰ و عکس سمت راست با ایزوی ۳۲۰۰ گرفته شده.
|
|
نظرات شما عزیزان:

آمار
وب سایت:
بازدید امروز : 3
بازدید دیروز : 0
بازدید هفته : 8
بازدید ماه : 5
بازدید کل : 19560
تعداد مطالب : 70
تعداد نظرات : 0
تعداد آنلاین : 1
|
|
|
|